آهنگ تکنوازی از حمید حامی

38 بازدید
مثـلِ تکنوازیِ سازِ یه آهنــگ میمونی… که تووو نیمه هایِ شب؛ از یه دلِ تنـگ میخونی… مثلِ اون زَخـمه میمـونی… که میشــینه رویِ ساز… یه تـرانه توویِ هر لحظه؛ به تو داره نیاز… خودِ عشقی که ترانه، از نگات جوون میـگیره… وقتی اسمِ تو میاد… شعر؛ بویِ بارون میگیره… مثلِ یک صـدایِ خوش، روو لبِ آواز میشینی… تو ترنّمُ توو ذهــنِ باغ و جنگل میبینی… گاهی مثلِ یه رباعی… گاهـی یه قصیده ای… مثـلِ یک، نغمه یِ آشنایِ شـب شنیده ای… خودِ عشقی… که ترانه از نگـات جون میگیره… وقتی اسمِ تو میاد… شعر؛ بویِ بارون میگیره… تو یه انگیزه یِ نابی؛ واسـه یک تَرانه ساز… مثلِ ابـهام و سوالی… گاهی وقتا مثلِ راز… تو هــمون مصرعِ آخر؛ تووی شعرِ شاعری… تو یه تصویرِ خیالی… تو یه حـسِّ تازه ای… خودِ عشقی… که ترانه؛ از نگـات جووون میگیره… وقتی اسمِ تو میاد… شعـر؛ بویِ بارون میگیره…